Recm Cezasını Hakeden İkiyüzlü..

Hani mantığınızı devre dışı bırakarak sonunu düşünmeden bir şeyler yaparsınız da o yaptıklarınız haftalar sonra gelip sizi bulur ve hayatınızı hercümerc eder ya; bugün öyle bir şey yaşadım.. Üstelik neye yanacağımı bile bilmiyorum... Hayatımın paramparça olacak olmasına mı, bir başkasının hayatının yer ile yeksan olmasına mı..!


Bu defa fena çuvalladım.. Ama cidden fena çuvalladım.. Kendimi bildim bileli yazı yazarken mübalağa etmesini severim ama bu defa mübalağa etmeme gerek kalmayacak kadar fena bir hale girdim.. Manevi bahanelerim var belki ama bu olay sadece mantıksal bahaneleri kabul edebilecek durumda.. Benim de zerre miktarda mantıksal bir bahanem yok.. Haliyle cezam da belli : Recm..


İşin fenası, ben her zamanki durumdayım.. Allah'ı sürekli unutan ben, böyle zor durumda Allah'a sığınır oluyorum.. Bu ikiyüzlü tavrıma ise daha çok sinir oluyorum..


Biliyorum, ne desem, ne yazsam, kendimi nasıl anlatsam boş; beni, benden daha iyi tanıyor ve yaptığım hatanın/günahın/kusurun ne denli büyük olduğunu da biliyorsun.. Her şeye rağmen Sana sığınıyorum Allah'ım.. Ben, iki yüzlüyüm, evet.. Belki sığınacak başka bir şeyim olsa idi Seni unutur ve o şeye sığınırdım ama şuan Sen'den başka sığınacağım hiç bir liman yok.. Tüm bu durumuma rağmen beni affet ne olur..! Bu büyük kusurun/günahın/hatanın elden ele, dilden dile dolaşmasındansa, sadece benim vicdanımda dolaşmasını sağla.. Vicdanımı öyle bir sızlat ki; hiç kimsenin öğrenmesine gerek kalmadan; kendi kendimi yargılayıp, kendimin cezasını kendim vereyim.. ! Affet Allah'ım; affet..


Bu olaydan sonra artık kesinlikle anladım ki; bugüne kadar "güzellik,hayr,iyilik" adına kurduğum tüm hayaller, yalandan ibaret.. Benim bu hayata verebileceğim hiç bir şey kalmadı..








0 Yorum:

Yorum Gönder